«ما شیعیان بر این باوریم که تنها یک قرائت مشهور از قرآن وجود دارد و آن قرائتی است که «حفص» از «عاصم» روایت کردهاست چون سند آن به امیرالمؤمنین علی(ع) برمیگردد». بلاگر «تاریخ قرآن» ضمن بیان مطلب فوق قرائات مختلف قرآن را مورد بررسی قرار داده است.
نویسنده در ابتدا به انواع اختلاف در قرائات قرآن پرداخته و به چهار بخش آن اشاره میکند: اولین مورد اختلاف در حرکات کلمه است که شامل: 1.اختلاف در حرکات کلمه بدون این که در معنا و صورت و شکل آن تغییر ایجاد کند؛ مثل کلمه «اطهر» در آیه 77 از سوره هود که هم به رفع و هم به نصب قرائت شده است؛ 2. اختلاف در حرکات کلمه که در معنا تغییر ایجاد کند امّا صورت و شکل کلمه محفوظ میماند، مثل کلمه «کفلها» در آیه 37 سوره آلعمران که اگر به تخفیف«فا» خواندهشود، «زکریا» که پس از آن آمده، فاعل است، ولى در صورت تشدید «فاء» کفّلها «زکریا» مفعول دوّم و خداوند فاعل خواهد بود.
اسباب و موجبات اختلاف قرائات قرآن |
1.اختلاف قرائت نبى اکرم(ص)‚ 2.تقریرات و تأییدات مختلف رسول خدا(ص) در برابر قرائتهاى مختلف‚ 3.اختلاف روایت و نقل از صحابه‚ 4. اختلاف لغات یا لهجهها |
بلاگر دومین نوع از اختلافات را‚ اختلاف در حروف کلمات میداند که شامل: 1.اختلاف در حروف کلمه که در معنا تغییر ایجاد کند، لیکن صورت و شکل کلمه محفوظ میماند، مثل کلمه «ننشزها» در آیه 259 سوره بقره که هم با «زا» و هم با «را» قرائت شده است؛ 2.اختلاف در صورت و شکل کلمه که در معنای کلمه خللی وارد نمیکند، مثل کلمه «العهن المنفوش» در آیه 5 سوره قارعه که به صورت «الصوف المنفوش» نیز قرائت شده است؛ 3. اختلاف در معنا و شکل کلمه، مثل کلمه «طَلْع» در آیه 29 سوره واقعه که هم با حاء (طَلْح) و هم با عین (طَلْع) قرائت شده است.
نویسنده در سومین نوع اختلاف، به اختلاف در تقدیم و تأخیر کلمه اشاره میکند، مثل «فأذاقها الله لباس الجوع و الخوف» در آیه 112 سوره نحل که به صورت «فأذاقها الله لباس الخوف و الجوع» هم قرائت شدهاست.
در آخرین مورد نیز به اختلاف در زیاده و نقصان کلمات مثل «انّ الله هو الغنى الحمید» در آیه 26 سوره لقمان که به صورت «انّ الله الغنى الحمید» نیز قرائت شده است، اشاره میکند.
بلاگر در ادامه مطلب خود به اسباب و موجبات اختلاف قرائات میپردازد و مینویسد: 1.اختلاف قرائت نبى اکرم(ص)؛ 2.تقریرات و تأییدات مختلف رسول خدا(ص) در برابر قرائتهاى مختلف؛ 3.اختلاف روایت و نقل از صحابه؛ 4. اختلاف لغات یا لهجهها.
اما در پایان نویسنده متذکر میشود که تمام فرضهای بیانشده تنها جنبه علمی داشتهاست و در کتابهای علوم قرآن و تاریخ قرآن مطرح میشود اما در مقام عمل، ما شیعیان بر این باوریم که در میان قرائتهای مختلف تنها یک قرائت مشهور است که فقط از آن پیروی میکنیم و آن قرائتی است که «حفص» از «عاصم» روایت کردهاست چون سند آن به امام علی(ع) برمیگردد.
وبنوشت «تاریخ قرآن»